เปลี่ยน “ข้อคัดค้านของเจ้าหนี้” ให้กลายเป็น “เหตุผลที่ศาลเห็นชอบแผนฟื้นฟู”

คดีนี้เป็นคดีฟื้นฟูกิจการที่มีความซับซ้อน เพราะแม้ที่ประชุมเจ้าหนี้จะมีมติยอมรับแผนฟื้นฟูแล้ว แต่ยังมีเจ้าหนี้บางรายยื่นคัดค้านต่อศาล โดยพยายามชี้ว่าแผนดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมายและอาจไม่เป็นธรรมต่อเจ้าหนี้บางกลุ่ม

จุดที่ทำให้คดีนี้แตกต่าง ไม่ใช่แค่การ “ทำแผนให้ผ่าน” แต่คือการทำให้ศาลเชื่อว่า แผนฟื้นฟูนี้ให้ประโยชน์แก่เจ้าหนี้มากกว่าการปล่อยให้กิจการล้มละลายจริง

ทีมงานของเราไม่ได้ต่อสู้เพียงในเชิงข้อกฎหมาย แต่ใช้วิธีวิเคราะห์เชิงโครงสร้างทางการเงินของกิจการ เปรียบเทียบผลตอบแทนที่เจ้าหนี้จะได้รับระหว่าง

* กรณีฟื้นฟูกิจการสำเร็จ

กับ

* กรณีลูกหนี้ถูกพิพากษาให้ล้มละลาย

เราแสดงให้ศาลเห็นอย่างเป็นรูปธรรมว่า หากกิจการเข้าสู่การล้มละลาย เจ้าหนี้จะได้รับชำระหนี้ในอัตราที่ต่ำกว่า แต่หากเดินตามแผนฟื้นฟู เจ้าหนี้มีโอกาสได้รับชำระมากกว่า และกิจการยังสามารถดำเนินธุรกิจต่อได้

สิ่งสำคัญที่สุดในคดีนี้ คือการ “เปลี่ยนมุมมองของศาล” จากการมองว่าเป็นเพียงการประวิงเวลา มาเป็นการมองว่าแผนนี้มีความเป็นไปได้ทางธุรกิจจริง มีโครงสร้างที่ปฏิบัติได้ และให้ประโยชน์ต่อทุกฝ่ายมากกว่า

สุดท้าย ศาลจึงมีคำสั่งเห็นชอบแผนฟื้นฟูกิจการ แม้จะมีเจ้าหนี้คัดค้านก็ตาม